خانهاولیها عوارض خرید پرداخت میکنند؟
سند دیگری از وارونگی سیاستی در بخش مسکن آشکار شد. خانهاولیها در اغلب کشورها در گروه اول مشمول «بیشترین حمایت اعتباری» قرار دارند، اما در بازار مسکن ایران، این گروه به جای پشتیبانی موثر بانکی، مشمول «هزینه سربار وام مسکن» شده است. بررسیها درباره «ریز هزینههایی که زوج فاقد مسکن برای دریافت وام خرید پرداخت میکند» حاکی است، با احتساب سطح فعلی قیمت اوراق،۳۰درصد از مبلغ وام صرف سه فاکتور هزینهای میشود که برای وام ۴۸۰میلیونی بالای ۱۴۰میلیون تومان است. این وضعیت به معنای «پرداخت عوارض برای صاحبخانه شدن» است.
چرا دولتها در تامین مسکن ناکام میشوند؟
سه دهه سیاستگذاری در بخش مسکن عمدتا یک نتیجه مشترک برای دولتها داشته است؛ ناکامی در «تامین مسکن» اقشار هدف. نتایج یک تحقیق در اینباره مشخص میکند، سیاستگذار در مواجهه با مشکل بازار مسکن مدام دچار خطای تشخیص میشود؛ بهطوریکه با فرض «کمبود واحد مسکونی در برابر تقاضای مسکن» سراغ طرحهای خانهسازی میرود. این بررسی، مشکل واقعی را نه «کمبود مسکن» که «معادله اقتصادی حاکم بر بازار مسکن» میداند. حل معادله موجود نیازمند تفکیک شرایط سه دسته تقاضای مسکن است که برای هر کدام از آنها، نسخه سیاستی معرفی شده است.















