خانههای کوچک، کیفیت زندگی شهری را از بین میبرند
تحلیلگر بازار مسکن میگوید: از منظر اجتماعی، برخلاف اصل ۳۱ قانون اساسی که داشتن مسکن متناسب با نیاز را حق هر فرد و خانواده ایرانی میداند، امروز با خانههایی مواجه هستیم که بیش از آنکه محل زندگی باشند، صرفاً نقش سرپناه را ایفا میکنند. در چنین شرایطی، مفهوم خانواده تحت تأثیر قرار میگیرد و سیاستهایی مانند حفظ و تقویت خانواده یا فرزندآوری با چالش روبهرو میشود.
عضو هیات مدیره اتحادیه مشاوران املاک از فعالیت شبکهای دلالان شناسنامهدار وابسته به بانکها و ارگانهای دولتی پرده برداشت و گفت: این نهادها با استفاده از سپردههای مردم و از طریق واسطههای نامحسوس، اقدام به خرید و فروش، احتکار و نوسانگیری در بازار مسکن مناطق مرفهنشین تهران میکنند و در جهش ۷۰ تا ۸۰ درصدی قیمتهای پیشنهادی مسکن پس از جنگ موثر بودند.
در بازار مسکن، فاصله قیمتی میان واحد نوساز و واحد چندسالساخت فقط به سن بنا محدود نمیشود. خریدار هر آپارتمان، در واقع دو دارایی را همزمان میخرد، عرصه یا همان زمین، و اعیان یا بنای ساختهشده روی آن. ارزش عرصه در گذر زمان معمولاً دچار استهلاک فیزیکی نمیشود و حتی میتواند متناسب با موقعیت و شرایط بازار رشد کند؛ اما اعیان با افزایش سن ساختمان، افت کیفیت مصالح و فرسودگی تأسیسات بخشی از ارزش خود را از دست میدهد.بازسازی دقیقاً در همین نقطه وارد معادله قیمت میشود. یک بازسازی هدفمند میتواند بخشی از استهلاک اعیان را جبران کند، ظاهر و کارایی واحد را ارتقا دهد و فاصله آن را با واحدهای نوساز کاهش دهد. بررسیهای اکوایران از سه محله متفاوت تهران نشان میدهد درصد واقعی افزایش قیمت پس از بازسازی، در مناطق مختلف یکسان نیست. در ادامه، با مقایسه نمونههای میدانی، بررسی میکنیم بازسازی یک واحد ۲۰ ساله در هر محله چه میزان به ارزش ملک اضافه میکند و این افزایش قیمت تا چه حد از هزینه بازسازی فراتر میرود.














