آیا عوارض ساختمانی در تهران با «فرمول شهرداریهای جهان» سازگاری دارد؟ مطالعات یک تیم شهرسازی و برنامهریزی شهری پاسخ میدهد
عوارضی که شهرداری تهران از ساخت مسکن دریافت میکند، سه ایراد اقتصادی و شهری دارد. نتایج مطالعات یک تیم شهرساز و برنامهریزی شهری نشان میدهد، وزن عوارض از هزینه ساخت در تهران حدود ۳برابر میانگین جهانی است که این انگیزهها برای سرمایهگذاری ساختمانی را سرکوب میکند.
در حال حاضر، بیش از ۱۱ میلیون نفر در ایران در بافتهای فرسوده زندگی میکنند. با توجه به افزایش جمعیت شهری، فشار بر زیرساختهای شهرها و بحران اقتصادی کشور، نوسازی این بافتها به یکی از اولویتهای کلان در برنامههای توسعه ملی تبدیل شده است. اما این مسئله تنها به ساختوساز مجدد ساختمانها محدود نمیشود؛ بلکه نیازمند یک رویکرد همهجانبه است که توسعه پایدار را بهعنوان هدف اصلی در نظر گیرد. نوسازی باید بهگونهای باشد که نهتنها محیطزیست و منابع طبیعی را حفظ کند، بلکه با توجه به شرایط اقتصادی و اجتماعی کشور، عدالت اجتماعی و دسترسی همگانی به خدمات زیرساختی را نیز تضمین کند.
کدام ابزارهای بورسی میتوانند «قفل تولید و تامین خانه» را باز کنند؟
ارقام اقتصادی در بخش مسکن و ساختمان به صورت نجومی جهش کردهاند؛ قیمت زمین، هزینه ساخت، هزینه دسترسی به خانه چه خرید و چه حتی اجاره و همچنین مدت زمان صاحبخانه شدن. این وضعیت، رکود دوطرفه با ظاهری «غیرقابل حل» را رقم زده اما مجموعه شرایطی در بیرون و درون بازار مسکن وجود دارد که با ترکیب آنها –همهبینی تهدیدها و فرصتها– میشود «مسیر حرکت به سمت رونق» را شناسایی کرد.















