پازل تامین مسکن چند تکه دارد؟
سبدی از «خیالپردازیها» در بازار اجاره مسکن یا بهتر است گفته شود «کل بازار مسکن» سبب شده دولتها بین دو حوزه «خرید» و «اجاره» خانه، تبعیض قائل شوند و دومی همواره مورد تحقیر در کشورهای مختلف جهان قرار بگیرد؛ این «اشتباهبینی» سیاستگذار، «مقدمه بههمخوردن اوضاع بازار اجاره مسکن» است. گزارش «دنیایاقتصاد» از مطالعاتی که «هبیتات» یا همان «دفتر اسکان بشر ملل متحد» درباره «ریشههای بحرانهای مزمن اجارهنشینی» در دنیا انجام داده، حاکی است: «سیاست درست تامین مسکن»، پشت هفت افسانه گیر کرده است. این افسانهها همگی «اجارهنشینی» را هدف گرفته است؛ سوءبرداشتهای بزرگ نسبت به اجارهنشینی و اجارهداری که باعث شده در برخی کشورها، دولتها «مالکیت مسکن» را تشویق کنند و از روی «اجاره» رد شوند.
حاشیهنشینی دیگر نشانه فقر نیست!
بازار مسکن شاید هنوز در خواب زمستانی به سر میبرد، اما نماهنگهای ایجاد تورم جدید در این بازار قبل از شروع تقاضا از سوی متقاضیان خانه دیده میشود و به نظر میرسد نرخ کرایه در این بازار به گونهای خواهد شد که بیش از ۵۰ درصد مستاجران تهرانی، ناگزیر به مناطق پایین و ارزانتر و حتی حاشیه شهرها مهاجرت کنند.
اقبال شاکری، عضو کمیسیون عمران مجلس:
عضو کمیسیون عمران مجلس شورای اسلامی با اشاره به افزایش ۲۴.۸ درصدی میانگین قیمت مسکن در پایتخت در سال ۱۴۰۲ و تاثیر احتمالی آن بر رهن و اجارهبها، گفت: دولت نمیتواند خود را نسبت به بازار مسکن بیتفاوت ببیند، آن را رها کند و بگوید وظیفه من فقط ساخت مسکن است؛ موارد و موضوعات دیگری هم وجود دارد که دولت حتما باید به آنها ورود پیدا کرده و آنها را مدیریت و کنترل کند.















