گزارش مقایسهای از بازار مسکن لاکچری ایران و آمریکا؛
قیمت خانه های لوکس تهران به حدی از گرانی رسیده که با همان بودجه و یا حتی کمتر از آن میتوان در آمریکا ملکهایی چند هزار متری با تجهیزات کامل و خدمات رفاهی منحصر به فرد خریداری کرد. بررسیها نشان میدهد که امکانات خانه های لوکس در آمریکا به مراتب بسیار بیشتر از ایران است و حتی سطح رفاهی واحدهای یک میلیون دلاری در ایالات متحده از واحدهای لوکس ۱۰ میلیون دلاری در تهران فراتر میرود.
معاون وزیر راه و شهرسازی:
معاون وزیر راه و شهرسازی و رئیس سازمان ملی زمین و مسکن، اعلام کرد: دولت چهاردهم با تمرکز بر تامین زمین و منابع مالی، برنامهریزی گستردهای برای تولید مسکن در سراسر کشور انجام داده و همزمان با احداث واحدهای مسکونی، فضاهای آموزشی، تجاری، مذهبی و امنیتی را نیز در پروژهها لحاظ میکند.
تابستان که تمام میشود دغدغه شش ماه دوم سال را دارند. باید با سوز سرما سر کنند و سختی کار را به جان بخرند تا کار را پیش ببرند. چرخ زندگی آنها به سختی میچرخد، نه بیمه دارند و نه دستمزد عادلانه میگیرند. سفره زندگی کارگران فصلی به شرایط آب و هوایی گره خورده ولی برای بقای سفرههای مردم تلاش میکنند. با وجود آنکه کمتر سخن از آنها به میان میآید اما نقش حیاتی و مهمی در تأمین نیازهای اقتصادی کشور و مایحتاج مردم دارند.
هزینه مسکن و خوراک چگونه بودجه خانوار را بلعید؟
جنس بحران مسکن در تهران نسبت به اواخر دهه ۹۰، تغییر کرده؛ اگر در سالهای میانی عصر جهش قیمتها در بازار ملک، دغدغه زوجهای اجارهنشین، «چگونگی پسانداز برای خرید خانهاول» بود، در حال حاضر مساله آنها با «تجهیز مالی اضطراری برای پوشش هزینه اجاره» حادتر شده است. بررسیها از روند ناترازی هزینه مسکن نشان میدهد، با سطح متوسط اجارهبهای آپارتمان در پایتخت، حدود ۶۷ درصد از مجموع حداقل دستمزد زوجین، صرف فقط همین یک قلم نیاز ضروری معیشت میشود و در صورتی که هزینه خوراک هم به آن اضافه شود، بالای ۹۰ درصد حقوق ماهانه را میبلعد. مستاجرها برای بقای خود در این بازار عمدتا سبد مصرف ماهانهشان را بسیار محدود کردهاند و یکسری کالاها و خدمات مهم همچون پوشاک، مسافرت و تفریح و حتی هزینههای ضروری درمانی را از دایره خریدشان -هزینهکرد- خارج کردهاند. تحلیل وضعیت موجود زندگی اجارهنشینها مشخص میکند، ادامه این روند دو پیامد اقتصادی و اجتماعی به همراه دارد. از جمله اینکه محدودیت هزینهکرد این دسته از خانوارها در بازارهای مصرفی مختلف، امکان رشد اقتصادی مناسب و تقویت درآمد خانهاولیها را سلب میکند و به تمدید طولانیتر فقر مسکن میانجامد.














