پنج سال پیش، در یکی از کلان‌شهرهای همسایه ایران، شهرداری دست به یک ابتکار عمل در محله‌های به‌شدت پرخطر در برابر زلزله می‌زند. طرح «استانبول را نوسازی کنیم» در بافت‌های فرسوده بزرگ‌ترین شهر ترکیه هم محله‌ها را نونوار کرده و هم مسکن مقرون‌به‌صرفه در اختیار ساکنان قدیمی قرار داده است. این طرح بر ۸محرک استوار است.
بازآفرینی شهری زمانی به توسعه‌ای پایدار و اثربخش منجر می‌شود که از نگاه صرفا کالبدی و پروژه‌محور عبور کند و سرمایه‌گذاری بر ظرفیت‌های اجتماعی، اقتصادی و انسانی محله‌ها را در اولویت قرار دهد. تجربه شهرها نشان میدهد ساخت خیابان، نوسازی ساختمان‌ها و اجرای پروژه‌های عمرانی، اگر با مشارکت ساکنان، تقویت اقتصاد محلی و حفظ هویت اجتماعی همراه نباشد، لزوما کیفیت زندگی را بهبود نمی‌بخشد.
عضو هیأت مدیره سازمان ملی زمین و مسکن، «برنامه اقدام مشترک» را مهم‌ترین رویکرد در پیشبرد برنامه‌های بازآفرینی شهری دانست و گفت: در چارچوب این برنامه، همه دستگاه‌ها و اعضای ستاد ملی بازآفرینی شهری در فرآیند اجرا مشارکت می‌کنند و مسئولیت ساماندهی محلات از یک دستگاه خاص فراتر رفته و به یک اقدام هماهنگ و بین‌بخشی تبدیل می‌شود.
