هزینه مسکن و خوراک چگونه بودجه خانوار را بلعید؟
جنس بحران مسکن در تهران نسبت به اواخر دهه ۹۰، تغییر کرده؛ اگر در سالهای میانی عصر جهش قیمتها در بازار ملک، دغدغه زوجهای اجارهنشین، «چگونگی پسانداز برای خرید خانهاول» بود، در حال حاضر مساله آنها با «تجهیز مالی اضطراری برای پوشش هزینه اجاره» حادتر شده است. بررسیها از روند ناترازی هزینه مسکن نشان میدهد، با سطح متوسط اجارهبهای آپارتمان در پایتخت، حدود ۶۷ درصد از مجموع حداقل دستمزد زوجین، صرف فقط همین یک قلم نیاز ضروری معیشت میشود و در صورتی که هزینه خوراک هم به آن اضافه شود، بالای ۹۰ درصد حقوق ماهانه را میبلعد. مستاجرها برای بقای خود در این بازار عمدتا سبد مصرف ماهانهشان را بسیار محدود کردهاند و یکسری کالاها و خدمات مهم همچون پوشاک، مسافرت و تفریح و حتی هزینههای ضروری درمانی را از دایره خریدشان -هزینهکرد- خارج کردهاند. تحلیل وضعیت موجود زندگی اجارهنشینها مشخص میکند، ادامه این روند دو پیامد اقتصادی و اجتماعی به همراه دارد. از جمله اینکه محدودیت هزینهکرد این دسته از خانوارها در بازارهای مصرفی مختلف، امکان رشد اقتصادی مناسب و تقویت درآمد خانهاولیها را سلب میکند و به تمدید طولانیتر فقر مسکن میانجامد.
آیا اضافهپرش قیمت خانه در پایتخت تجاری امارات خبر از «تکرار بحران ۲۰۰۸» میدهد؟
دبی طی چند دهه گذشته تحولات چشمگیری در بازار مسکن خود تجربه کرده است. از اواخر دهه نود میلادی، این شهر با سرمایهگذاریهای عظیم در پروژههای زیرساختی، هتلها، برجهای سر به فلک کشیده و مناطق مسکونی لوکس، خود را به یکی از مراکز تجاری و گردشگری منطقه تبدیل کرده است.
دبیر انجمن صنفی کارفرمایی انبوهسازان و سازندگان مسکن و ساختمان مازندران گفت: مصوبه شورای عالی مسکن درباره تقسیط سهساله حق بیمه سهم کارفرمایی بیمه کارگران ساختمانی را به صورت رسمی و مکرر از مدیرکل تأمین اجتماعی استان مطالبه کردیم اما تا این لحظه هیچ پاسخ روشن و اجرایی به نامههای انجمن دریافت نکردهایم.















