عضو هیات مدیره شرکت بازآفرینی شهری:
بازآفرینی از تغییر کالبد به یک «سیاست رفاه شهری» تغییر کند
عضو هیات مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران با تأکید بر ضرورت تحول در سیاست‌های بازآفرینی، بر تغییر سیاست نوسازی صرف کالبدی به سمت «رفاه شهری» گفت: باید به دنبال توسعه مسکن استطاعت‌پذیر، پیشگیری از تولید فقر و تقویت ابعاد اقتصادی و اجتماعی محلات باشیم.
سرمایه‌گذاری در کدام منطقه تهران سود بیشتری از اجاره می‌دهد؟
بررسی سهم مبلغ رهن کامل از ارزش خرید ملک در ۲۲ منطقه تهران نشان می‌دهد فاصله میان ارزش معاملاتی املاک و بازار اجاره در مناطق مختلف شهر یکسان نیست. در برخی مناطق، قیمت خرید نسبت به مبلغ رهن فاصله بیشتری دارد و در برخی دیگر، این فاصله کمتر است؛ این تفاوت، از دو منطق متفاوت در بازار مسکن تهران حکایت دارد؛ بازاری که در یک سوی آن انگیزه‌های سرمایه‌ای و انتظار افزایش قیمت پررنگ‌تر است و در سوی دیگر، بازده حاصل از اجاره نقش مهم‌تری در تصمیم سرمایه‌گذاران ایفا می‌کند.
معاون وزیر راه و شهرسازی خبر داد:
تصویب طرح جامع اردکان و رفع تداخلات قلمرویی شهرهای اطراف تهران
معاون معماری و شهرسازی وزارت راه و شهرسازی، از تصویب طرح جامع شهر اردکان و ابلاغ دستور شروع فوری طرح تفصیلی آن خبر داد. وی همچنین با اشاره به تصمیمات اتخاذ شده در خصوص الحاق اراضی شهر بجنورد و رفع تداخلات قلمرویی شهرهای اطراف تهران، بر سیاست‌های تمرکززدایی و ساماندهی فضای شهری تأکید کرد.
رئیس انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان:
نگاه «محصول‌محور» راهکار تحول در صنعت ساخت‌وساز است
رئیس انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان با تأکید بر ضرورت تغییر رویکرد در صنعت ساخت‌وساز، گفت: تبدیل نگاه «ساختمان به‌عنوان پروژه» به «ساختمان به‌عنوان محصول» می‌تواند بسیاری از چالش‌های ساخت‌وساز کشور را برطرف کرده و زمینه شکل‌گیری صنعت واقعی ساختمان را فراهم کند.
گزارشی از توقف شتاب خرید ملک در «شمال» پس‌از ۲ شوک قیمت‌ها؛ جهت آتی سرمایه‌های ملکی چگونه خواهد بود؟
«دست‌به‌ماشه» در بازار ویلا
تحولات تازه در بازار ویلاهای شمال را می‌توان به عنوان «دماسنج تشخیص انتظارات» زیر ذره‌بین قرار داد. نتایج تحقیقات میدانی از نبض املاک شمال نشان می‌دهد، این بازار پس‌ از ۲شوک قیمت، در موقعیتی جدید است.
فقر شهری در ایران معاصر چه مشخصه هایی دارد؟
شهر فقیرساز
اگر بخواهیم فقر شهری در ایران را صرفا با دال‌هایی نظیر «حاشیه‌نشینی»، «سکونتگاه غیررسمی» یا «آسیب اجتماعی» صورت‌بندی کنیم، در واقع بخش تعیین‌کننده‌ای از منطق بازتولید این پدیده را از منظر تحلیلی فرو می‌گذاریم. فقر شهری در ایران معاصر دیگر فقط در حواشی جغرافیایی شهرها استقرار ندارد، بلکه به‌نحو درون‌ماندگار در تار و پود زیست شهری رسوخ کرده و خود را در سازوکار قیمت‌گذاری مسکن، کیفیت نابرابر تحرک‌پذیری شهری، فرسایش زمان روزمره در رفت‌وآمد، دسترسی نامتقارن به خدمات عمومی و حتی در امکان یا امتناع ماندگاری در شهر متجلی ساخته است.