عملکرد شبکه بانکی در حوزه پرداخت وامهای مسکن بیشتر از آنچه شبیه «تامین مالی بازار مسکن و صنعت ساختمان» باشد، به رویه نامتعارف «تامین مالی مسکن بانکها» شباهت پیدا کردهاست.گزارش ها از جدیدترین کارنامه پرداخت تسهیلات توسط شبکه بانکی به بخشهای مختلف اقتصاد نشان میدهد؛ وضعیت «پوشش اعتباری بخش مسکن و ساختمان» بدتر از ۵ماهه اول سال و بهمراتب ضعیفتر از مدت مشابه در سالگذشته شدهاست.
سازندههای «فعال» در تهران که هماکنون پروژه ساختمانی در حال ساخت، نیمهکاره یا در مراحل تکمیل دارند، از عدد و رقمهایی در روند هزینههای تولید مسکن و ساختمان میگویند که با قرار دادن آن در کنار قیمت زمین و مقایسه ترکیب این دو با «متوسط قیمت فروش آپارتمان»، پیدا کردن تکه آخر پازل سرمایهگذاری در ساختمان برای تکمیل آن، غیر ممکن میشود.
هشدار اقتصاددان آمریکایی به شهردار نیویورک؛
سرمایهگذاران بازار اجاره نسبت به «اجرای طرح زهران ممدانی» نگرانند و براساس هشدار یک اقتصاددان آمریکایی، در صورت «تثبیت ۴ساله اجارهبها» در نیویورک، بازیگران عرضه آپارتمان اجارهای به شهرهای اطراف مهاجرت خواهند کرد. هزینه پنهان «سرکوب اجارهبها»، به ۴شکل، مستقیم متوجه مستاجرها میشود.
در مراسمی با حضور مدیرعامل و مدیران شرکت عمران شهر جدید بهارستان، دکتر حمید شهبازی بهعنوان عضو جدید هیات مدیره معرفی شد.
وی دکترای روابط بینالملل دارد و سابقهای طولانی در مدیریت شهری استان اصفهان، از جمله شهرداریهای منطقه ۱۰ اصفهان، شهرضا، هرند و سده لنجان را در کارنامه دارد.حضور او در هیات مدیره، اقدامی مؤثر برای تقویت مدیریت و توسعه شهر جدید بهارستان ارزیابی میشود.
ریسکهای سیاسی و اقتصادی چگونه ساختوساز را متاثر کرد؟
تولید بخش ساختمان در نیمه اول امسال ۰.۸درصد کاهش یافت؛ مرحله اصلی این رشد منفی، در تابستان رقم خورد، بهطوریکه ارزش افزوده این بخش در فصل «جنگ و آتشبس»، ۱.۸درصد نسبت به تابستان سال گذشته افت پیدا کرد. قرار بود طبق هدف برنامه هفتم، تولید ساختمان سالی ۹درصد رشد کند؛ اما سال گذشته بهعنوان سال اول، این بخش فقط ۰.۵درصد رشد مثبت را تجربه کرد و امسال نیز تا اینجا، نمره منفی به ثبت رسیده است. گزارش نظارتی «ناظران اجرایی برنامه هفتم» درباره علت مردودی بخش ساختمان در «رشد هدف»، سکوت کرده است و در عین حال، علت تیراژ پایین ساختمانسازی در کشور را «عدم مشارکت بخشخصوصی» میداند؛ یک نتیجهگیری کاملا نادرست از «واقعیت بازار مسکن و ساختمان». بررسیها نشان میدهد، بخش ساختمان از سال۹۸ به بعد، «سرمایهگریز» شد. بروز ریسکهای اقتصادی و سیاسی در مسیر فعالیتهای اقتصادی مولد به همراه «رکود خرید»، تولید بخش ساختمان را بهطور متوسط سالانه بیشاز ۶ درصد کاهش داد. کارنامه تولید این بخش در ۳.۵سال گذشته نیز رشد منفی ۰.۱درصد را نشان میدهد. بخشخصوصی برخلاف تحلیل دولتی، دست از «مشارکت» نکشیده، بلکه توان «مشارکت برای سرمایهگذاری» را از دست داده است.













