«تب اجارهبها- انجماد آپارتمان» در حومه تهران؛ مسکن ۹۹ساله در نهایت به چه کسانی میرسد؟
حومه تهران که بیشاز دو دهه است به کانون «تخصیص زمین مجانی (۹۹ساله) برای ساخت مسکن حمایتی» شهرت پیدا کرده، در حال حاضر با دو پدیده تاملبرانگیز روبهرو است؛ تب اجارهبها از یکسو و انجماد حجم قابل توجهی آپارتمان از سوی دیگر. طی دورههای گذشته بخش سنگینی از بودجه کشور و همچنین منابع ملی غیرقابل جایگزین (اراضی) به اضافه تسهیلات بانکی ارزان قیمت، برای ساخت مسکن در پرند و پردیس صرف شد به این امید که خانههای دولتیساز به «واجدین شرایط خانه اول» یا همان «کمدرآمدهای فاقد مسکن»، تخصیص پیدا کند. این اتفاق یعنی واگذاری به مشمولان، در ابتدا رخ داد؛ اما خیلی زود بخشی از آنها، «مالکان موقت» شدند و خانهها در نهایت به «چند خانهایها» رسید. آمار خانههای خالی از سکنه در حومه پایتخت -که نرخ آن حداقل دو برابر نرخ متعارف خانهخالی در یک منطقه شهری است- و همچنین جهش شدیدتر قیمت مسکن در حومه نسبت به مرکز نشان میدهد، اقدام مشترک دولتها برای «تامین مسکن ارزان» به هدف اصابت نکرده است. این انحراف در تخصیص درست منابع، چهار علت دارد که از جمله آنها، «حرکت افراد دارای سرمایه به پناهگاه ملکی در دوره اخیر» و «هزینه صفر منجمد گذاشتن خانه» است.
آمارهای بانک مرکزی نشان میدهد قیمت مسکن در آبانماه امسال به طور متوسط از متری 76 میلیون تومان گذشته است. علیرضا زاکانی، شهردار تهران البته بهتازگی این رقم را 80 میلیون تومان اعلام کرده و مدعی شده است که میخواهد کمر قیمت مسکن را بشکند! اما آیا قیمت مسکن به این راحتی کنترل میشود؟ آن هم پس از رشد 145 درصدی که از ابتدای دولت رئیسی و شهرداری زاکانی ثبت کرده است!
در پانزدهمین جلسه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران مطرح شد؛
وزیر راه و شهرسازی ضمن تاکید بر تسریع و ضرورت تعامل تمامی دستگاهها در مکانیابی احداث ۲۷ نقطه ساحلی جنوب، گفت: موضوع مکانیابی و احداث ۲۷ شهر جدید ساحلی در جنوب کشور با هدف برخورداری ۲۷ استان فاقد سواحل و دسترسی به آبهای آزاد و توسعه استانهای جنوبی همجوار با دریا در دستور کار قرار گرفته است.















