تازه‌ترین آمارهای وزارت راه و شهرسازی نشان از صدور کد رهگیری برای سه میلیون و ۷۰۰ هزار معامله در سامانه ثبت معاملات املاک و مستغلات (خودنویس) و ایجاد دسترسی داده‌های معاملات سامانه به سازمان امور مالیاتی، مرکز آمار و بانک مرکزی دارد.

سازمان امور مالیاتی کشور مالیات متعلقه بابت ساخت هر واحد مسکونی مهر را ۳۰۰ هزار تومان اعلام کرد.

حق مسکن یکی از مولفه‌های مزدی کارگران است که با هدف کمک به جبران هزینه‌های مسکن و اجاره‌بها در قانون پیش‌بینی شده است. این رقم در فیش حقوقی کارگران ۹۰۰ هزار تومان است ولی ۲ سال ثابت مانده و تغییری نکرده است. نمایندگان کارگری می‌خواهند این عدد برای سال آینده افزایش پیدا کند؛ چنانچه عضو شورای عالی کار از تصویب 3 میلیون تومانی در جلسه شورای عالی کار خبر داده است.

تازه‌ترین وضعیت ثبت اطلاعات و آمار در سامانه ملی املاک و اسکان، حکایت از اتصال بیش از ۸۶ میلیون کدملی به کدپستی و خوداظهاری ۱۷ میلیون سرپرست خانوار در این سامانه دارد.

عضو هیات‌مدیره شرکت بازآفرینی شهری ایران با اعلام اینکه حدود ۲۰ میلیون نفر از جمعیت شهری کشور در بافت‌های ناکارآمد سکونت دارند، گفت: پهنه‌های پرخطر از مهم‌ترین چالش‌های بازآفرینی شهری در کشور به ‌شمار می‌روند و به همین دلیل در اولویت مداخله سیاست‌های بازآفرینی شهری قرار دارند.

وعده ساخت مسکن حمایتی با هدف تسهیل ازدواج و پاسخ به بحران مسکن مطرح شد، اما فاصله معنادار میان وعده‌ها و عملکرد عملی، همچنان جوانان و متقاضیان واقعی مسکن را در بلاتکلیفی نگه داشته است.

مدیرعامل شرکت عمران شهرهای جدید گفت: براساس برآوردها برای تکمیل پروژه‌های باقی‌مانده مسکن مهر، شامل ساخت واحدها، محوطه‌سازی و اجرای زیرساخت‌های زیربنایی حدود ۲۱ همت منابع مالی مورد نیاز است.

۱۳ کارشناس و فعال بازار مسکن از مدیرعامل آهن‌آنلاین تا رئیس انجمن انبوه‌سازان پیش‌بینی‌های خود را درباره آینده این بازار ارائه کردند؛ از تثبیت قیمت‌ها تا ادامه رکود ساخت‌وساز، هر سناریویی بستگی به شرایطی دارد.

​​​​​​​معاون مسکن روستایی بنیاد مسکن گفت: نرخ مقاوم‌سازی منازل روستایی به ۵۷ درصد رسیده و سالیانه ۲۰۰ هزار واحد روستایی با وام ۵ درصدی مقاوم‌سازی می‌شوند.

مدل مسکن حمایتی در سنگاپور، امروزه فراتر از یک پروژه عمرانی، به‌عنوان یکی از درخشان‌ترین نمونه‌های سیاستگذاری شهری در جهان شناخته می‌شود. این ابتکار که نطفه آن در دهه‌۱۹۶۰ میلادی و هم‌زمان با تولد سنگاپور مستقل بسته شد، توانست یکی از وخیم‌ترین بحران‌های مسکن در آسیا را به سکویی برای جهش اقتصادی، آرامش اجتماعی و توسعه پایدار شهری بدل سازد. اکنون بیش از هشتاد‌درصد از جمعیت این دولت‌شهر در خانه‌هایی روزگار می‌گذرانند که به‌همت «هیات توسعه مسکن» بنا شده‌است؛ ساختاری عظیم که نه‌تنها چهره شهر، بلکه تاروپود اجتماعی و استخوان‌بندی اقتصادی این ملت را دگرگون کرده‌است. با این‌همه، پس از ۶‌دهه‌ کامیابی بی‌وقفه، این مدل اکنون با امواج تازه‌ای از مشکلات دست‌وپنجه نرم می‌کند: جهش بی‌سابقه قیمت‌ها در بازار فروش مجدد، دگرگونی در ساختار خانواده‌ها و هرم جمعیتی، محدودیت‌های برخاسته از قراردادهای اجاره ۹۹‌ساله و فشاری سنگین که از تقاضای فزاینده سرچشمه می‌گیرد. درگذشت لیو تای‌کر، معمار و نظریه‌پرداز اصلی این سیاست‌ها، بهانه‌ای شد تا‌ بار دیگر نگاه‌ها به این پرسش حیاتی دوخته شود: آیا مدلی که دیروز معجزه آفرید، مرهم دردهای امروز سنگاپور نیز خواهد بود، یا زمان جراحی و اصلاح آن فرارسیده‌است؟