«هبیتات» برای تشریح شهر محبوب شهروندان، «محله تقسیم» را به تصویر کشید؛
هبیتات با انتشار یک تصویر معنادار، حکمرانان شهری را دعوت به بازنگری در مسیر توسعه شهری کرد، تا بهجای تمرکز بر نمایش، رقابت نمادین و جذابیتهای کوتاه برای شهروندان، بر کیفیت زندگی، عدالت و پایداری متمرکز شوند، تا شهرها از حالت اینستاگرامی و فضای ویترینی به زیست واقعی دستیابند. برگشت به اصول حکمرانی شهری از پیامهای روشن و مهم هبیتات است که در پیامی تاکید کرد ما به «شهرهای ظاهرا خستهکننده اما استخواندار و آرام» نیاز داریم که بر روی زیرساختهای حیاتی ساخته شدهاند، نه امکانات نمایشی و ماشینهای خودران فانتزی؛ در واقع هبیتات با ارائه یک چک لیست اعلام کرد، چگونه میتوان از شهر اینستاگرامی عبور کرد.
قانون هست، اما اجرا نمیشود؛
شفافیت، در ادبیات سیاستگذاری عمومی، اغلب بهعنوان یک فضیلت بدیهی معرفی میشود؛ ابزاری که قرار است فساد را کاهش دهد، پاسخگویی را افزایش دهد و اعتماد عمومی را بازسازی کند. در این روایت، شفافیت نهتنها خوب، بلکه «همیشه خوب» فرض میشود. گویی هرجا دادهها منتشر شوند و فرآیندها آشکار شوند، نظام اداری ناگزیر به اصلاح خواهدشد، اما تجربه اصلاحات در سازمانهای بزرگ بخش عمومی، بهویژه در نهادهایی مانند شهرداری تهران نشان میدهد؛ این تصویر سادهانگارانه با واقعیت فاصله دارد.
طرح «خانهریز» که اخیرا به عنوان یک ابزار جدید تامین مالی پروژهها، جذب سرمایههای خرد و افزایش سرمایه مردم از محل ساخت و ساز توسط شهرداری تهران ارایه شده، به گفته سازندگان صرفا برنامهای برای خروج پروژههای شهرداری از رکود خواهد بود اما یک مقام شهرداری پایتخت میگوید که هدف، واقعی کردن قیمت خانه و مشارکت مردم در سود پروژهها و تورم بازار مسکن است.















