متقاضیان نهضت ملی مسکن در پرند می‌گویند با وجود پرداخت آورده‌های چندصد میلیونی و اقساط بانکی، پروژه‌ها متوقف مانده و چشم‌انداز روشنی برای تحویل واحد‌ها وجود ندارد.

پس از سه سال کشمکش و تعویق، حق مسکن کارگران برای سال ۱۴۰۵ بالاخره به ۳ میلیون تومان رسید؛ تصمیمی که روی کاغذ می‌تواند نشانه‌ای از توجه به معیشت نیروی کار تلقی شود، اما در واقعیتِ بازار ملتهب مسکن، بیش از آنکه یک ابزار حمایتی مؤثر باشد، به عددی نمادین شباهت دارد. در شرایطی که بیش از نیمی از درآمد کارگران صرف اجاره می‌شود، فاصله عمیق میان سیاست‌گذاری مزدی و هزینه‌های واقعی زندگی، بار دیگر ناکارآمدی راه‌حل‌های حداقلی در برابر بحران مسکن را عیان کرده است.

کارشناس اقتصاد مسکن گفت: طبق این قانون، ۲۰ درصد از تسهیلات بانکی باید به بخش مسکن اختصاص می‌یافت، اما براساس آمار از حدود ۶ درصد در سال ۱۴۰۰ به نزدیک ۴ درصد در سال‌های بعد کاهش یافته است.

گزارش شاخص قیمت نهاده‌های ساختمانی شهر تهران نشان می‌دهد هزینه ساخت‌وساز در پاییز ۱۴۰۴ با جهش محسوسی روبه‌رو شده؛ به‌طوری‌که تورم فصلی به ۱۸.۴ درصد و تورم نقطه‌به‌نقطه به ۶۱.۳ درصد رسیده است.

وزیر راه و شهرسازی بر اولویت امکان تامین زیرساخت و خدمات در پروژه‌های مسکن حمایتی و طرح‌های واگذاری زمین به متقاضیان تاکید کرد.

اگر بورس وارد فاز رشد شود، در اقتصاد ایران این احتمال وجود دارد که بخشی از عایدی و انتظارات مثبت، به بازار مسکن منتقل شود؛ چون مسکن یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های تبدیل سود به دارایی بادوام است. با این حال، شدت این انتقال قطعی و یکسان نیست و به متغیرهای کلان بستگی دارد مانند تورم، نرخ سود، نااطمینانی، سیاست‌های اعتباری و روند ارز.

مدیرکل دبیرخانه شورای‌عالی شهرسازی و معماری ایران از تصویب افزون بر ۳۵ شهر کوچک، میانی و بزرگ در شورای‌عالی شهرسازی و معماری از ابتدای دولت چهاردهم تاکنون خبر داد و این اقدام را گامی برای توسعه متوازن شهرها عنوان کرد.

بازار مسکن با رشد بی‌وقفه قیمت‌ها و فاصله فزاینده درآمد خانوارها، خانه‌دار شدن برای دهک‌های متوسط و پایین را با وجود افزایش ۴۳ درصدی حقوق به رؤیایی دوردست تبدیل کرده است.

عضو کمیسیون عمران مجلس گفت: بازار مسکن در ماه‌های اخیر شاهد افزایش معاملات واحد‌های با متراژ کم شده است.

هبیتات با انتشار یک تصویر معنادار، حکمرانان شهری را دعوت به بازنگری در مسیر توسعه شهری کرد، تا به‌جای تمرکز بر نمایش، رقابت نمادین و جذابیت‌های کوتاه برای شهروندان، بر کیفیت زندگی، عدالت و پایداری متمرکز شوند، تا شهرها از حالت اینستاگرامی و فضای ویترینی به زیست واقعی دست‌یابند. برگشت به اصول حکمرانی شهری از پیام‌های روشن و مهم هبیتات است که در پیامی تاکید کرد ما به «شهرهای ظاهرا خسته‌کننده اما استخوان‌دار و آرام» نیاز داریم که بر روی زیرساخت‌های حیاتی ساخته شده‌اند، نه امکانات نمایشی و ماشین‌های خودران فانتزی؛ در واقع هبیتات با ارائه یک چک لیست اعلام کرد، چگونه می‌توان از شهر اینستاگرامی عبور کرد.